Καλώς ήρθατε στο Δημοτικό Σχολείο Γραβιάς

Σχ. Έτος: 1991-92

«Διάβρωση εδάφους, Δενδροφύτευση – Ξήρανση ελάτων»

Όλες οι τάξεις του Σχολείου

Υπεύθυνοι εκπαιδευτικοί: Τερτίγκας Αθανάσιος – Φουσέκης Χρήστος.

Σκοποί της εργασίας.

Η συνειδητοποίηση των προβλημάτων του φυσικού περιβάλλοντος της περιοχής μας.

Η ευαισθητοποίηση των παιδιών σε θέματα περιβάλλοντος ώστε σαν αυριανοί πολίτες να αντιδρούν όταν υποβαθμίζεται το περιβάλλον και να προτείνουν λύσεις.

Η συνεργασία και η άντληση πληροφοριών από διάφορες υπηρεσίες.

Η ανάπτυξη της ομαδικότητας.

Να γνωρίσουν οι μικροί μαθητές το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζουν, να διαπιστώσουν τα προβλήματα που υπάρχουν, να τα μελετήσουν και να συμβάλλουν ενεργά στην επίλυσή των.

Σύντομη περιγραφή. (Γράφουν οι μαθητές)

Αφού έγινε συζήτηση με τους δασκάλους μας και διαπιστώθηκε το πρόβλημα της διάβρωσης του εδάφους και των κατολισθήσεων στο δρόμο Γραβιάς-Άμφισσας, αποφασίσαμε σε συνεργασία με την Κοινότητα και το Δασονομείο Γραβιάς να συμβάλουμε κι εμείς με τις δυνάμεις που διαθέτουμε σ’ αυτό το πρόβλημα.

Έτσι λοιπόν την Παρασκευή 3-4-1992, με σύμμαχο τον πολύ καλό καιρό, εφοδιασμένοι με τα απαραίτητα εργαλεία και πολλή καλή διάθεση ξεκινήσαμε για το επιλεγμένο από το Δασονομείο μέρος για τη δενδροφύτευση.

Φτάνοντας εκεί μας περίμενε ο Δασονόμος και υπάλληλοι του Δασονομείου και αφού μας καλωσόρισαν και μας μίλησαν απλά για το μεγάλο πρόβλημα της κατολίσθησης, μας έδειξαν τα μικρά πευκάκια που είχαν φέρει και μας έδωσαν οδηγίες για το τι θα κάναμε.

Ανοίξαμε τους λάκκους, φυτέψαμε, σκορπίσαμε σπόρους διαφόρων ειδών στην πλαγιά και μετά από τέσσερις ώρες αδιάκοπης δουλειάς, ικανοποιημένοι καμαρώσαμε τ’ αποτελέσματα της δουλειάς μας.

  Πριν φύγουμε υποσχεθήκαμε να επισκεφτούμε τα μικρά δεντράκια σύντομα και να τα ποτίσουμε αν ο καιρός δε στεκόταν ευνοϊκός μαζί τους.

Ευχαριστήσαμε το Δασονόμο και τους υπαλλήλους και με ζωγραφισμένη την ικανοποίηση στο πρόσωπο όλων των παιδιών, πήραμε το δρόμο της επιστροφής, συνειδητοποιώντας την ωφέλεια της προσπάθειάς μας.

Για το δεύτερο θέμα διαπιστώσαμε ότι το φαινόμενο της ξήρανσης της ελάτης παρατηρήθηκε το 1988 και προκάλεσε ζωηρές ανησυχίες εξαιτίας της έντασης και της έκτασης δεδομένου ότι τα δάση των ελάτων είναι τα πολυτιμότερα της Ελλάδας.

Μελετώντας σχετικά άρθρα και βιβλία είδαμε ότι το φαινόμενο της ξήρανσης είναι πολύπλοκο και ότι υπάρχει  μεγάλη σχέση ανάμεσα στην ξήρανση, στις βροχές και τις υψηλές θερμοκρασίες. Γι’ αυτό λοιπόν είναι ευθύνη όλων μας να συμβάλλομε προστατεύοντας τα δάση από τις πυρκαγιές, πρέπει να περιοριστεί δραστικά η χρήση ουσιών που καταστρέφουν το όζον, ούτως ώστε να μειωθεί η μέση θερμοκρασία της ατμόσφαιρας της γης, να πέσουν περισσότερες βροχές, ώστε οι παράγοντες που ευνοούν την ξήρανση να περιοριστούν και τα δάση μας να μην κινδυνεύουν πλέον απ’ το φαινόμενο αυτό.